Konkurencyjna jaką są wyścigi koni jest jednym z najstarszych sportów, mających swój początek w starożytności. Powstanie tej konkurencji zawdzięczamy wędrownym ludom z Azji Środkowej, którzy po raz pierwszy udomowili konia około 4500 p. n. e. Od tysięcy lat, wyścigi konne, były sportem królów i szlachty. Arabowie jak i inne ludy koczownicze rozwinęły hodowlę koni i co za tym idzie wprowadziły gonitwy jako metodę selekcji koni.

W XII wieku wracające z wypraw krzyżowych rycerstwo sprowadziło konie czystej krwi arabskiej i przez kolejne 400 lat nastąpił rozwój hodowli szybkich koni i rozwój wyścigów.
Z pośród wielu dworów gdzie hodowano konie najznakomitszymi hodowcami którzy mieli wpływ rozwój tej dyscypliny sportu i populację koni był Ryszard I, kolejni królowie: Henryk VII czy Jakub I rozwijali królewską stadninę w Tutbury.
Innymi władcami którzy w zasłynęli z hodowli koni byli książęta Gonzaga z Mantui, prowadząc wymianę z dworem królewskim Paszy Tureckiego hodowali konie właśnie na potrzeby wyścigów i polowań. Brytyjczycy rozwinęli hodowlę a także stworzyli instytucje bez których wyścigi konne nie mogły istnieć jak księgi stadne, Jockey Club czy miejsca takie jak Tor wyścigowy w Newmarket .

Rasy i sylwetki koni zmieniały się przez kolejne stulecia ale bez względu na wiek czy epokę wyścigom zawsze towarzyszyły podobne emocje, radość z wygranych, niezwykła dawka adrenaliny podczas gonitwy. Dla hodowców jak i widzów najważniejsza była i jest szybkość konia, dlatego wyścigi konne uważane są za główny miernik wartości wierzchowca i jeźdźca.