Części I pośrednictwa w wynajmie terenu (Powierzchni) Wyścigów Konnych Warszawa - Służewiec

Części II pośrednictwa w wynajmie Powierzchni reklamowej znajdującej się na terenie Toru Służewiec

Wszystkie informacje dotyczące przetargu są dostępne na www.lotto.pl (zakładka firma/ przetargi/postępowania przetargowe).

Termin składania ofert upływa 31 stycznia 2012 r. o godz.12.00

Był chłopakiem z Mokotowa Górnego, absolwentem renomowanego Liceum im. Reytana i Politechniki Warszawskiej.
W swej pierwszej wspomnieniowej książce ("Gienka Frajera życie jak rock and roll"), będącej wspólnym dziełem Jego i pisarza Wojciecha Bukata, wyjaśniał pochodzenie pierwotnego nazwiska szwedzkimi korzeniami swego ojca. "Wolny" w językach nordyckich to "fray" lub "frey". I Gienek rzeczywiście był człowiekiem wolnym, co w latach PRL-u miało swą dodatkową wymowę. Lubił niezbyt mile wówczas widziany przez władze jazz, a także sport (szczególnie narty), świetnie też tańczył (brał udział w konkursach rock and rolla). Ten ówczesny, stołeczny bon vivant, jak trzeba było potrafił też rozwiązywać spory po męsku, czyli w pojedynkach na pięści. Miał liczne grono znajomych i przyjaciół wśród artystów (szczególnie muzyków) nie tylko w "Stodole" i na basenie Legii, który był wówczas również miejscem spotkań śmietanki towarzyskiej. Dziś podobne środowisko nazywane jest "warszawką".
Na wyścigi, jak na Jego wyjątkowy temperament, trafił stosunkowo późno, bo dopiero w wieku 23 lat. A wsiąkł w nie szybko na dobre i złe. To dobre pojawiło się jednak u Niego dopiero w wieku mocno dojrzałym. Wtedy postanowił spłacić w pewnym sensie symboliczny dług zaciągnięty wobec wyścigów wcześniej.
Jego pierwszym i na zawsze ukochanym klubem warszawskim była "Stodoła". Jej dawni twórcy bywalcy tłumnie stawili się podczas promocji wspomnianej już wcześniej książki, która odbyła się właśnie w "Stodole" przed pięcioma laty. Wśród zebranych było wielu ludzi związanych z wyścigami, trenerów, jeźdźców i sympatyków wyścigów konnych, gdyż po raz pierwszy po wojnie zdarzyło się, że komuś się chciało tak realnie i namacalnie oddać atmosferę toru, na który przychodziły kiedyś dziesiątki tysięcy ludzi.
Jesienią 2009 roku, już na torze, odbyła się promocja drugiej książki autorskiej pary Eugeniusz Halski i Wojciech Bukat. Tym razem zaprezentowali oni "Bombę w górę", pozycję już w całości poświęconą bohaterom Służewca, koniom i ludziom. Dzięki tym dwóm dziełom swego życia Gienek przejdzie do historii wyścigów na Służewcu.
Na koniec moje osobiste wspomnienie związane z Gienkiem. Poznałem Go bliżej dopiero przed 5-6 laty. Zaintrygował mnie najpierw Jego elagancki jasny płaszcz, w którym przypominał mi Alaina Delona. Powiedziałem Mu o tym. Widocznie ta moja uwaga przypadła Mu do gustu, gdyż w płaszczu tym, który jak mówił, kupił przed 20 laty, pojawiał się w ostatnich sezonach na torze prawie zawsze. Nasłuchałem się wielu Jego wyścigowych opowieści, których nie zamieścił w swoich książkach. Jeszcze przed rokiem snuł plany napisania kolejnej, ale już nie o wyścigach
W końcu listopada byłem zbyt zakręcony tą ostatnią niedzielą, żeby z Gienkiem dłużej porozmawiać. Po raz pierwszy, jakby mimochodem, powiedział mi wtedy, że toczy walkę z rakiem na śmierć i życie. Na moją uwagę, czemu nie zdradził mi tego wcześniej, odparł: - A co ci miałem na wyścigach zawracać głowę takimi sprawami. Przychodziłem na tor, żeby o tym zapomnieć!

Żegnaj mój służewiecki Alanie Delonie!

Jan Zabieglik

Redakcja torsluzewiec.pl składa wyrazy najserdeczniejszego, głębokiego współczucia najbliższej Rodzinie śp. Eugeniusza Halskiego.

Faworytem niedzielnego wyścigu o Nagrodę Porównawczą był Hyyaf Al Khalediah. Jego rówieśnicy, Cekur i nieco słabszy Firo, mieli rywalizować o niższe płatne miejsca z derbistą Celtisem i wicederbistą Achillesem. Na prostej Hyyaf wygrywał bez wysiłku pod Aleksandrem Reznikovem. Drugie miejsce po walce z Celtisem wywalczył Achilles, a czwarty był Cekur.

Mocny Pentagon
 
W końcówce sezonu ze świetnej strony pokazał się inny młody arab ze stajni Michała Romanowskiego - urodzony w Danii Pentagon. W doskonałym stylu wygrał biegi o Nagrody Batyskafa i Czorta. W tym drugim pokonał rozkręcającego się Impacta, solidnego Pirata oraz Kasir Al Khalediaha. Słabo obsadzony bieg o Nagrodę Sasanki, przeznaczony dla 3-letnich klaczy, bez problemów wygrała trenowana przez Dorotę Kałubę Piawella pod Siergiejem Wasiutowem, która przez cały sezon prezentowała się bardzo dobrze.
Hodowcami Piawelli są państwo Mariola i Stanisław Wiśniewscy.

Info

Wyścig o Nagrodę Dziennika „Życie Warszawy” w świetnym stylu wygrał Iwonicz przed Leopolisem, Atacamą Crossingiem i Nepurem. W gonitwie o Nagrodę Korabia bez wysiłku zwyciężył inny koń trenowany przez Andrzeja Walickiego Mały Kapral. Obu dosiadał zmierzający po tytuł czempiona jeźdźców Aleksander Reznikov, który w Wielkiej Warszawskiej wybrał dosiad na Iwoniczu.

Dzień przed rozegraniem tego prestiżowego wyścigu Reznikov spadł z Eklipsy i doznał bolesnych stłuczeń. Mimo to w niedzielę  jeździł niemal we wszystkich gonitwach, w tym również  w Wielkiej Warszawskiej.

Intens tym razem tak jak w Derby narzucił bardzo solidne tempo. Blisko niego galopowały Ruten, Hortensja i Electra Deelites. Na przeciwległej prostej na drugie miejsce poprawił Iwonicz, który na zakręcie ruszył do ataku. Intens nie dał się jednak wyprzedzić i po wyjściu na prostą zaczął oddalać się od rywali. Na ostatnich 200 m Tomas Lukasek nie musiał go już nawet wysyłać. Mimo to Intens ustanowił rekord toru na dystansie 2600 m – 2’40,3” (poprzedni - 2'41,5 - należał do San Luisa).  W znakomitym stylu na drugie miejsce finiszował Camerun, który z Intensem nie miał szans, ale zdecydowanie pokonał pozostałe konie. Mały Kapral w celowniku odebrał trzecie miejsce słabnącemu Iwoniczowi. Dopiero piąta była najlepsza ze starszych koni Kardinale.  

W listopadzie rozegrano najdłuższy, a zarazem ostatni w sezonie bieg pozagrupowy o Nagrodę Sac-a-Papier. Wygrał go dowolnie trenowany przez Janusza Kozłowskiego Myth of Malham (było to jego czwarte zwycięstwo w tym roku), a drugie miejsce nieoczekiwanie zajął wcześniej przeciętnie spisujący się Igo, który łatwo pokonał niezłego Kairosa.

Hortensja królowała w stawce klaczy

Czołowe trzyletnie klacze nie rywalizowały z ogierami w biegu o Nagrodę Kozienic, ponieważ kilka dni wcześniej rozegrano gonitwę o Nagrodę Liry (Oaks). W roli faworytki do tego wyścigu przystępowała wicederbistka Electra Deelites. Z kolei Hortensja, Marlene i Khilona, które zajęły trzy pierwsze miejsca w wyścigu przygotowawczym do Oaks (N. Novary), miały w nogach teoretycznie łatwiejsze starty. Hortensja zaatakowała już przy wyjściu na prostą, wyprzedzając słabnącą Chic Hill. Finiszująca z końca stawki Electra Deelites dopiero w połowie prostej przesunęła się na drugą pozycję i mocno zbliżyła się do rywalki, ale ostatecznie nie była w stanie skutecznie zaatakować Hortensji (tr. K. Ziemiański, dż. T. Lukasek). Trzecia była Khilona przed Marlene.

Niecały miesiąc później czołówka 3-letnich klaczy, z wyjątkiem szykowanej do słowackiego Oaks Electry Deelites, spotkała się mocnymi 4-latkami: Kardinale i Dżazzil. Dosiadający Hortensji w zastępstwie Tomasa Lukaska Brytyjczyk Gary Hind narzucił szarpane tempo. Na prostej zdecydowanie przyspieszył i Hortensja bardzo pewnie odparła atak starszych rywalek. Kardinale była druga, a Dżazzil trzecia. Dopiero szóste miejsce zajęła triumfatorka Wiosennej Black Pantera, dla której dystans okazał się zbyt długi. Hodowcami i właścicielami zwyciężczyni są Jarosław i Jerzy Szmytowie.

Exciting Life niepokonany na Służewcu

Najlepszy sprinter znajdujący się w polskim treningu, po trzech zagranicznych startach wreszcie wystąpił przed warszawską publicznością. W pierwszej części sezonu był dwukrotnie ósmy (w Mediolanie i Hamburgu) i pierwszy w Baden-Baden w gonitwie rangi Listed. Startował w pozycji zdecydowanego faworyta. Natomiast dla znakomitego, 9-letniego Green Maestro, był to pożegnalny występ. Exciting Life w swoim stylu narzucił bardzo mocne tempo. Nie wytrzymała go podążająca za nim w dystansie Secret Gold. Na prostej trenowany przez Adama Wyrzyka Exciting Life wygrywał bez wysiłku pod Martinem Srnecem. Drugie miejsce Dżazzil nieoczekiwanie mocno (choć bezskutecznie) w końcówce zaatakował „Dziadek” Green Maestro, który w ten sposób pokazał, że mimo 9 lat ciągle jest koniem wysokiej klasy. Po gonitwie, podobnie jak triumfator, miał swoją rundę honorową.

14 sierpnia Exciting Life łatwo wygrał bieg o Nagrodę Deer Leapa. Tym razem popisał się ładnym finiszem ze środka stawki. Drugie miejsce łeb w łeb zajęły Dżazzil i My Sweet Dream, a czwarte powracający do rywalizacji na krótszych dystansach Tybet.

Ostatni prestiżowy bieg sprinterski, Criterium, odbył się na początku listopada. Na starcie zabrakło Inheritora oraz sprzedanej na aukcji Dżazzil. W tej sytuacji bardzo pewne zwycięstwo odniósł Big Luck pod Piotrem Krowickim. O 1,5 długości pokonał Tybeta, który okazał się o długość lepszy od walczących o trzecie miejsce My Sweet Dream i Faghelaeda.

Inheritor, Big Luck i Tybet najlepszymi milerami

Świetnie w rozgrywanym 25 września wyścigu o Nagrodę Przedświta spisały się konie własności Gabrieli i Roberta Gorczyców, trenowane przez Malgorzatę Łojek Tybet i Big Luck. Wspólnie podyktowały mocne równe tempo i do celownika walczyły między sobą o zwycięstwo. O krótki łeb lepszy okazał się dosiadany przez Viktora Popova Tybet, W pokonanym polu zostawiły dobre Faghelaeda, Azure Dragona, zmęczoną sezonem Black Panterę oraz My Sweet Dream, która przebiegła wówczas zaskakująco słabo, ale już 3 tygodnie później potwierdziła, że był to tylko wypadek przy pracy, w dobrym stylu wygrywając pierwszogrupową gonitwę o Nagrodę Dżudo.

Big Luck i Tybet 3 tygodnie później stanęły na starcie prestiżowego biegu o Nagrodę Mosznej. Tym razem oprócz Faghelaeda ich rywalami były: ciągle mocna Dżazzil, Inheritor, który miesiąc wcześniej zajął trzecie miejsce w rozgrywanym w Pradze KMET Mile, świetnie spisujący się w tym sezonie Feodor oraz zagadkowe Informatyk i Atacama Crossing. Tym razem Tybet i podążający za nim Big Luck narzuciły jeszcze bardziej surowe warunki niż poprzednio. Stawka biegła rozciągnięta. Na prostej ogiery skutecznie odpierały atak finiszującej bez błysku Dżazzil. Wydawało się, że znów wyścig rozegrają między sobą, a Big Luck zrewanżuje się towarzyszowi stajennemu, jednak w końcówce oba pokonał świetnie finiszujący z odległej pozycji Inheritor pod Antonem Turgaevem. Triumfator, 5-letni wałach importowany z Irlandii przez Kishore Mirpuriego i Zbigniewa Górskiego, jest trenowany przez Wojciecha Olkowskiego.

Z dwulatków najpierw brylował Paker

Pierwsza pozagrupową gonitwę dla dwulatków, Nagrodę Dorpata, zgodnie z powszechnymi oczekiwaniami wygrał dosiadany przez Antona Turgaeva Paker,trenowany przez Wojciecha Olkowskiego własności Adama Chodowca, Kishore Mirpuriego oraz Zbigniewa Górskiego. Rywali pozostawił daleko w tyle. Drugie miejsce zajął jego towarzysz stajenny Refuse Me Not. Walkę o trzecie miejsce z Narkozą minimalnie przegrał trzeci z koni trenowanych przez Wojciecha Olkowskiego, Indian General.

Trzy tygodnie później rozegrano bieg o Nagrodę Skarba. Mocno poprowadził amerykańskiej hodowli Lonsdale - najlepszy z grona bardzo dobrze spisujących się w tym sezonie dwulatków sprowadzonych z USA przez Vladimira Kazakova. Na prostej bronił się bardzo dobrze i wydawało się, że wygra pewnie, jednak w końcówce zupełnie opadł z sił i został wyprzedzony przez atakującego z końca stawki Hard Worka ze stajni Adama Wyrzyka. Trzecia znów była Narkoza, która tym razem okazała się lepsza od Refuse Me Not.

Do kolejnego sprawdzianu czołówki młodych koni doszło w biegu o Nagrodę Dakoty. Biegnący do pomocy Lonsdale’owi Wise Concul narzucił bardzo mocne tempo, wyprowadzając na prostą ze sporą przewagą, jednak szybko osłabł. Na pierwszej pozycji znalazł się galopujący środkiem toru Paker, którego bardzo mocno zaatakował Lonsdale. Ogiery stoczyły pasjonującą walkę o zwycięstwo. Już wydawało się, że w celowniku Lonsdale sięgnął rywala, ale po analizie zdjęcia z fotokomórki sędzia orzekł, że Paker utrzymał przewagę długości krótkiego łba. Trzecie miejsce, jednak ze stratą 6 długości do walczącej pary, zajął Hard Work, przed Be Best i Refuse Me Not.

Mocne wejście Prince of Ecosse

Najwyżej dotowany wyścig dla 2-latków o Nagrodę Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi zgromadził na starcie tylko czwórkę uczestników (wycofany został Young Boy). Po raz pierwszy z niepokonanym do tej pory Pakerem oraz minimalnie przez niego ostatnio pokonanym Lonsdale’m spotkał się Prince of Ecosse, którego styl i czas poprzedniej wygranej zrobił olbrzymie wrażenie. Mocnemu Hard Workowi przyznawano najmniejsze szanse, ale i on pokazał już, że ma spore możliwości. Mimo małej liczby koni, w wyścigu zdarzył się nieprzyjemny incydent. Pod koniec przeciwległej prostej doszło do kontaktu pomiędzy prowadzącym Prince of Ecosse i bardzo mocno niosącym się Pakerem. Po chwili Paker odbił w prawo, wpadając pod nogi Hard Workowi. Ten mocno się potknął, ale na szczęście Martin Srnec zdołał utrzymać się w siodle. Cała sytuacja wyglądała dość groźnie, na szczęście nie doszło do żadnej kontuzji. Tymczasem trenowany przez Andrzeja Walickiego Prince of Ecosse po wyjściu na prostą bez problemów oddalił się od rywali. Wygrywał z przewagą 8 długości pod Aleksandrem Reznikovem, Drugi był Lonsdale, a trzeci Paker przed Hard Workiem.

Miesiąc później w gonitwie o Nagrodę Mokotowską Hard Work ponownie spotkał się z Prince of Ecosse. Ogiery miały jeszcze czwórkę rywali, z których najmocniej liczono amerykańskiej hodowli konie Vladimira Kazakova: At One Blow oraz Substancialcontacta. Tym razem Prince of Ecosse nie wyszedł na front gonitwy, więc tempo podyktował Substancialcontact. Na prostej galopujący „w ręku” Prince of Ecosse nie dał rywalom szans. Drugie miejsce długo utrzymywał podążający za nim Hard Work, ale w celowniku pokonał go finiszujący z końca stawki At One Blow.

Ostatni pozagrupowy bieg dla 2-latków o Nagrodę Nemana wygrał  Socialist ze stajni Vladimira Kazakova, który silnie wysyłany przez Aleksandra Karbadowa z trudem obronił się przed atakiem Black Cake’a. Kolejne miejsca zajęły Sunny Money, Sopran Sorriso oraz Sandero.

Niestety, 17 listopada podczas treningu Prince of Ecosse doznał kontuzji stawu pęcinowego. Cztery dni później przeszedł operację ściśnięcia pękniętej kości dwiema śrubami. Wrócił już do macierzystej stadniny.  Jeśli rehabiltacja będzie przebiegać bez przeszkód, rozpocznie treningi w stajni Walickiego w końcu lutego.

Polska Tija przed amerykańską Bissectrisą

Siódemka klaczy stanęła na stracie biegu o Nagrodę Cardei. Przekonujące zwycięstwo odniosła amerykańskiej hodowli Princess of London, przygotowywana przez Aleksandra Podkkujkę i dosiadana przez Aleksandra Kabardova. Klacz własności Vladimira Kazakova łatwo utrzymywała przewagę nad polskiej hodowli Tiją i Better Than All. Niewielką stratę do czołówki miała czwarta na celowniku Freya Mary, natomiast Jałta, Nadora i Jaroszka nie liczyły się w rozgrywce.

Princess of London, Tija, Better Than All oraz Nadira spotkały się  miesiąc później w najważniejszej gonitwie dla 2-letnich klaczy o Nagrodę Efforty. Oprócz nich do tego biegu zgłoszone zostały trenowane przez Adama Wyrzyka Galiba i Never Refuse oraz amerykańskiej hodowli Bissectrisa, która w swoim debiucie odniosła imponujące zwycięstwo w dobrym czasie. Znów poprowadziła Princess of London przed Tiją, jednak tym razem na prostej lepiej galopowała polska klacz. Długo nie mogła rozpędzić się Bissectrisa. Stanęła na chód dopiero w końcówce i mocno zaatakowała Tiję, ale nie zdołała już jej pokonać. Było to drugie w sezonie zwycięstwo trenowanej przez Małgorzatę Łojek Tiji, której hodowcami i właścicielami są państwo Gabriela i Robert Gorczycowie.

Wspaniałe zwycięstwa Traviolli w gonitwach płotowych 

Na starcie najważniejszej gonitwy płotowej pierwszej części sezonu o Nagrodę 1. Dywizji Kawalerii WP stanęli zwycięzcy: Nagrody Czada (Morikano) oraz Memoriału Jerzego Eliasa (Kurdesz), zabrakło natomiast zwycięzcy wyścigu o Nagrodę Hadriana, Szatana. Dosiadany przez Zdzisława Licę Morikano, hodowli i własności Zenona Duplickiego,  galopował w końcówce zdecydowanie najlepiej i zwyciężył łatwo o 5 długości przed Tajlandką, choć 3 tygodnie wcześniej pokonał ją zaledwie o krótki łeb. Trzecia była Sun Belina przed Negrilem i Kurdeszem. Poniżej oczekiwań wypadły ubiegłoroczny triumfator Noridon, Traviolla oraz Crimson Challenge.

Po przerwie letniej dominowały klacze. Najlepiej prezentowała się siwa Traviolla, przygotowywana przez Józefa Siwonię. W Memoriale Jerzego Eliasa jeszcze uległa trenowanej przez Macieja Janikowskiego Tajlandce, ale miesiąc później zrewanżowała się rywalce, triumfując w biegu o Nagrodę Chyszowa aż o 18 długości! W wyścigu o Nagrodę Hubala (d. Tarana) na starcie zabrakło Tajlandki. Będąca w wysokiej formie Traviolla ponownie zdeklasowała rywali. Tym razem pokonała drugiego na mecie Morikano o 13 długości. Kolejne miejsca zajęły Sun Belina, Kajman oraz Drybler. W obu zwycięskich startach Traviolli dosiadał Czech Radek Havelka.

Zbliżał się najważniejszy bieg płotowy sezonu –  Wielka Służewiecka. Bitą faworytką po znakomitych ostatnich występach miała być Traviolla, ale kilka dni wcześniej została zakupiona przez Czechów i została wycofana. Nie wystartowały również kontuzjowane Tajlandka i Morikano. Ostatecznie pobiegło 6 koni. Dwie 3-latki, Jutrzenka i No Honey, nie ukończyły gonitwy, więc w rozgrywce liczyły się tylko konie starsze. Dowolnie zwyciężył trenowany przez Marka Nowakowskiego i dosiadany przez przez R. Bensa Drybler, przed Kajmanem i Kalmarem.

W gonitwach dla 3-latków dwukrotnie triumfował przygotowywany przez Andrzeja Walickiego Saluti, dosiadany przez Zdizława Licę. Po jednym zwycięstwie odniosły Dżumena (tr. Maciej Jodłowski ) oraz Josarian i Jam Taki (oba w treningu Małgorzaty Łojek).

W końcówce sezonu biegi o Nagrody Masiniego i Zamknięcia Sezonu Płotowego w bardzo dobrym stylu wygrał 4-letni Bonsai’s Blade, trenowany przez Janusza Kozłowskiego i dosiadany przez Rumena Panczewa.

Info

Info